Ο Στέλιος Παπαθανασόπουλος είναι καθηγητής oργάνωσης και πολιτικής των Μ.Μ.Ε. και πρόεδρος του Τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει διατελέσει αναπληρωτής διευθυντής του Πανεπιστημιακού Ερευνητικού Ινστιτούτου Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι μέλος του Δ.Σ. του Ινστιτούτου Οπτικοακουστικών Μέσων. Είναι επίσης μέλος της ευρωπαϊκής ερευνητικής ομάδας Euromedia Research Group και διετέλεσε μέλος του Ευρωπαϊκού Ερευνητικού Προγράμματος “Changing Media-Changing Europe” του European Science Foundation. Έχει κάνει πτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές στα ΜΜΕ στην Ελλάδα, τη Γαλλία και την Αγγλία. Είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου City του Λονδίνου και έχει γράψει μια σειρά από βιβλία στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Έχει παράλληλα δημοσιεύσει μια σειρά δοκιμίων και μελετών σε ξενόγλωσσα ακαδημαϊκά περιοδικά, όπως είναι τα European Journal of Communication, Media Culture and Society, Media International Australia, The International Journal of Harvard in Press and Politics, Political Communication, Journalism Studies, Intermedia καθώς και σε εξειδικευμένα περιοδικά των ΜΜΕ, όπως το Broadcast, το Television Business International, το European Television Analyst και το Cable and Satellite Europe. Έχει τη διεύθυνση σύνταξης του επιστημονικού περιοδικού "Ζητήματα Επικοινωνίας" και είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής των επιστημονικών περιοδικών Global Media and Communication και European Journal of Communication.

Το Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας (ΕΠΙΕΕ) εκδίδουν σε συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο Καστανιώτη το επιστημονικό περιοδικό Ζητήματα Επικοινωνίας, με στόχο να συμβάλουν στην ανάπτυξη της μελέτης της επικοινωνίας και των μέσων μαζικής ενημέρωσης στη χώρα μας.
Τα Ζητήματα Επικοινωνίας απευθύνονται στην ακαδημαϊκή κοινότητα, στους δημοσιογράφους, στους πολιτικούς και τους νέους ερευνητές. Όπως συνάγεται από τον τίτλο, το περιοδικό αποσκοπεί όχι μόνο να συμβάλει στην ανάπτυξη και τη διατύπωση θεωρητικής σκέψης και ερευνητικής παραγωγής υψηλής ποιότητας, αλλά και να παρακινήσει μια ανταλλαγή ιδεών που θα εμπλουτίσει τη μελέτη του ευρύτερου φαινομένου της επικοινωνίας εντός του πολυδιάστατου πλαισίου της. Το πλαίσιο αυτό ορίζεται από την αλληλεπίδραση πολιτικών, οικονομικών, πολιτισμικών, κοινωνικών, τεχνολογικών, αισθητικών και ιστορικών παραμέτρων.

Η Τηλεόραση στον 21ο Αιώνα
Καστανιώτης, 2005, σ. 416

Το βιβλίο αυτό εξετάζει και αναλύει τις συνέπειες της αναδιάταξης του τηλεοπτικού, και κατ' επέκταση του επικοινωνιακού πεδίου στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. Καταγράφει τις δυνάμεις και τις διεργασίες που κυριαρχούν στο νέο πεδίο της ευρωπαϊκής τηλεόρασης. Υποστηρίζει ότι η αναδιάρθρωση του τηλεοπτικού πεδίου αποτελεί μέρος μιας διαδικασίας που συνδέεται άμεσα με τη γενικότερη αναδιάταξη των επικοινωνιακών συστημάτων και με την κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων ιδεολογιών, οι οποίες ευνοούν την αναδιάρθρωση και τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας. Επισημαίνει ότι οι «νέες» τεχνολογίες έχουν συμβάλει στην υλοποίηση αυτής της διαδικασίας, χωρίς όμως να αποτελούν το πρωτογενές αίτιο. Απλώς οι νέες τεχνολογίες, όπως η ψηφιακή τηλεόραση έχουν χρησιμοποιηθεί ως πεδία πιέσεων για να επιτευχθούν νέες αλλαγές στα τηλεοπτικά συστήματα. Αναφέρει ότι αν και στην πράξη το μεγαλύτερο τμήμα του τηλεοπτικού συστήματος των περισσότερων χωρών παραμένει ερτζιανό και αναλογικό, η ψηφιακή εποχή είναι προ των πυλών όχι επειδή επιλύει κάποιες ανάγκες και προβλήματα των τηλεθεατών-καταναλωτών, αλλά επειδή αποτελεί προσταγή της βιομηχανίας για πωλήσεις νέων προϊόντων. Ενώ οι προβλέψεις για τη δημόσια τηλεόραση δεν είναι ευοίωνες, το βιβλίο υποστηρίζει ότι και οι ιδιωτικοί φορείς όχι μόνον δεν έφεραν νέες ιδέες στο πεδίο, πέραν της εμπορευματοποίησης και της υποβάθμισης της ποιότητας, αλλά ούτε αποδείχτηκαν καλύτεροι διαχειριστές της τηλεόρασης από ότι οι κρατικοί διαχειριστές.